นวนิยายและภาพยนตร์ Sci – Fi
โลกรู้จัก Jules Gabriel Verne ผู้เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2371 ที่เมือง Nantes ในฝรั่งเศส ว่าเป็นนักเขียนวนนิยายวิทยาศาสตร์กว่า 60 เล่ม ผลงานของเขาทำให้นักวิทยาศาสตร์ นักประดิษฐ์ นักสำรวจ รวมถึงวิศวกรและสังคมทั่วไปตื่นตัวมาก เพราะนวนิยายที่ Verne เขียนสมจริง ละเอียด และมีเนื้อหาส่วนใหญ่เกี่ยวกับการผจญภัยที่ได้สอดแทรกความรู้วิทยาศาสตร์ลงไปด้วย
การศึกษาประวัติของ Verne ทำให้รู้ว่าเมื่อ Verne อายุ 20 ปี บิดาได้ส่งไปเรียนกฎหมายที่ปารีส ถึงจะเรียนสำเร็จตามที่บิดาต้องการ แต่ Verne ได้พบว่า เขารักที่จะเขียนนวนิยายมากกว่าที่จะเป็นทนายในศาล Verne จึงเลิกอาชีพทนาย แล้วหันมาหารายได้ โดยการเขียนบทละคร กาพย์ กลอน และนวนิยาย เรื่องสั้นแทน
ฝรั่งเศสในสมัยนั้นเป็นยุคที่วิทยาศาสตร์กำลังเฟื่องฟู มีการสำรวจดินแดนแพร่หลาย อุตสาหกรรมกำลังขยายตัว และเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าทำให้นักวิทยาศาสตร์และวิศวกรคือวีรบุคคลของประเทศ และเมื่อการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ในโรงเรียนไม่ได้ให้ความรู้วิทยาศาสตร์แก่นักเรียนอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย ประชาชนซึ่งกระหายอยากเรียนรู้วิทยาศาสตร์มาก จึงต้องอาศัยการอ่านนวนิยายวิทยาศาสตร์แทน
นวนิยายวิทยาศาสตร์เล่มแรกของ Verne ชื่อ Five Weeks in a Balloon ขณะเขียนหนังสือเล่มนี้ Verne ได้อาศัย Jacques Arago นักฟิสิกส์มาสอนแนะเทคนิคและวิธีควบคุมบอลลูนจนรู้พอที่สามารถเขียนการเดินทางโดยใช้บอลลูนได้อย่างสมจริง และนวนิยายเรื่องนี้ก็ได้รับการตอบรับจากผู้อ่านเป็นอย่างดี เพราะคนฝรั่งเศสยุคนั้นสนใจการสำรวจและการผจญภัยต่างแดนมาก
ในปี 2407 Verne ได้เขียนนวนิยายเรื่อง Journey to the Center of the Earth ซึ่งเกี่ยวกับการผจญภัยของศาสตราจารย์ Lidenbrock และหลาน Axel ใต้โลก และได้เห็นสัตว์ประหลาด รวมทั้งภูมิประเทศที่แปลกมหัศจรรย์มากมาย และเมื่อประชาชนกำลังสนใจธรณีวิทยา และบรรพชีวินวิทยามาก การผสมผสานจินตนาการกับวิทยาศาสตร์ จึงทำให้นวนิยายนี้ติดอันดับหนังสือขายดีทันที
ในปีต่อมา Verne ได้ประพันธ์เรื่อง From the Earth to the Moon ซึ่งให้ความรู้เรื่องสภาพไร้น้ำหนักและการเสียดสีกับบรรยากาศโลกของยานอวกาศ ขณะเดินทางจากโลกและสู่โลก เพราะเทคโนโลยีจรวดในสมัยนั้นยังไม่มี ดังนั้น Verne จึงใช้ปืนใหญ่ยิงยานอวกาศให้พุ่งไปตกบนดวงจันทร์แทน
ก่อน Verne เกิด 28 ปี Robert Fulton ได้ประสบความสำเร็จในการออกแบบเรือดำน้ำ ชื่อ Nautilus ที่ปารีส ความตื่นเต้นในการเห็นเรือดำน้ำทำให้ Verne สนใจเรื่องเดินเรือมาก จึงเขียนนวนิยายเรื่อง Twenty Thousand Leagues under the Sea ซึ่งเกี่ยวกับการเดินทางใต้ทะเล โดยเรือดำน้ำชื่อ Nautilus
นวนิยายที่ทำให้ Verne ร่ำรวยมากที่สุดคือ นวนิยายเรื่อง Around the World in Eighty Days (80 วันรอบโลก) ซึ่งเขียนในปี 2415 จากการได้อ่านตำราภูมิศาสตร์หลายเล่ม และก็เขียนได้ดี จนทำให้เรา ณ วันนี้รู้ว่า ถ้าเขาไม่เป็นนักประพันธ์เขาก็คงมีอาชีพเป็นนักภูมิศาสตร์แน่ ๆ หนังสือ 80 วันรอบโลกนี้ขายได้มากถึง 108,000 เล่ม และได้รับการชื่นชมจากคนอ่านมาก เพราะในเวลานั้น Ferdinard de Lesseps เพิ่งขุดคลอง Suez เสร็จ และชาวยุโรปกำลังสนใจการเดินทางไปเยือนสถานที่ต่าง ๆ ทั่วโลก
นอกจากนี้ Verne ก็ยังได้เรียบเรียงนวนิยายวิทยาศาสตร์อีกหลายเล่ม เช่น Around the Moon, The Mysterious Island ซึ่งมีเฮลิคอปเตอร์ และดาวเทียมการศึกษาผลงานของ Verne ทำให้เรารู้ว่าเขาได้รับอิทธิพลในการเขียนนวนิยายวิทยาศาสตร์จาก Edgar Allan Poe
ในยามว่าง Verne ชอบแล่นเรือใบ และเมื่ออายุได้ 36 ปี Verne ถูกคนสติเสียยิง ทำให้ขาพิการ แต่เขาก็ยังพำนักอยู่ที่เมือง Amiens ต่อไป ในบั้นปลายชีวิต Verne ป่วยหนัก เมื่อตาเป็นต้อหินเขาจึงรู้สึกเศร้าซึมมาก Verne เสียชีวิต เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2448 ขณะอายุ 78 ปี
ในปี 2540 เหลนของ Verne ได้พบนวนิยายเรื่อง Paris in the 20th Century ของ Verne ซึ่งไม่เคยตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน นวนิยายเล่มนี้ กล่าวถึงตึกระฟ้า รถไฟความเร็วสูง เครื่องคิดเลขและโทรสาร ซึ่งอุปกรณ์และวัตถุเหล่านี้เป็นสิ่งที่เราทุกวันนี้มีและใช้ แต่นวนิยายนี้แตกต่างจากเรื่องอื่น ๆ ของ Verne ตรงที่ว่า Verne กล่าวถึงผลกระทบของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในแง่ลบ
ในภาพรวม ผลงานที่สำคัญของ Verne คือการบุกเบิกทำให้นวนิยายวิทยาศาสตร์เป็นการประพันธ์รูปแบบหนึ่งที่สังคมยอมรับ
ตึกแดง ตั้งอยู่ที่ตำบลปากน้ำแหลมสิงห์ อำเภอแหลมสิงห์ บริเวณท่าเรือแหลมสิงห์ อำเภอแหลมสิงห์ ใกล้กับ คุกขี้ไก่ ห่างจากตัวเมืองจันทบุรี 30 กิโลเมตร สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2436 พร้อมกับคุกขี้ไก่ เดิมเป็นที่ตั้งของป้อมพิฆาตปัจจามิตรซึ่งสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 ต่อมาเมื่อฝรั่งเศสเข้ายึดเมืองจันทบุรีได้รื้อป้อมแห่งนี้ลง และสร้างตึกแดงขึ้นเพื่อใช้เป็นที่พักและกองบัญชาการทหารฝรั่งเศส เป็นตึกชั้นเดียว สีแดง หลังคามุงกระเบื้อง 
คุกขี้ไก่ ตั้งอยู่ใกล้ตึกแดง ที่ตำบลปากน้ำแหลมสิงห์ ก่อนถึงท่าเทียบเรือ 1 กิโลเมตร สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2436 (ร.ศ. 112) เมื่อฝรั่งเศสได้เข้ายึดจันทบุรี ในกรณีพิพาทกันด้วยเรื่องดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง ระหว่างนั้นกองทหารฝรั่งเศสประมาณ 600 คน แยกกันอยู่สองแห่ง แห่งแรกตั้งอยู่ที่เมืองจันทบุรี บริเวณที่เป็นค่ายทหารในปัจจุบัน อีกแห่งอยู่ที่ปากน้ำแหลมสิงห์ ฝรั่งเศสได้สร้างคุกขี้ไก่เพื่อใช้กักขังคนไทยที่ต่อต้านฝรั่งเศส มีลักษณะเป็นหอสี่เหลี่ยมจัตุรัสกว้างยาวด้านละประมาณ 4.40 เมตร สูงประมาณ 7 เมตร มีช่องระบายอากาศอยู่สองแถว หลังคาโปร่ง เล่ากันว่าเป็นคุกที่ทรมานมาก เพราะชั้นบนใช้เป็นที่เลี้ยงไก่ ซึ่งจะถ่ายมูลราดศีรษะนักโทษที่ถูกคุมขังตลอดเวลา การเดินทาง คุกขี้ไก่ห่างจากอำเภอเมืองประมาณ 30 กิโลเมตร ใช้ทางหลวงหมายเลข 3 เส้นจันทบุรี-ตราด เลี้ยวขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 3149 ก่อนถึงอำเภอแหลมสิงห์ตั้งอยู่ทางด้านขวามือ
ลำต้น 
